en het is…..
Nu het weer zo groeizaam is kruip ik veel op handen en knieën door de tuin.
Om te zaaien, te planten en vooral ook onkruid te wieden. Regelmatig kom ik daarbij allerlei beestjes tegen. Zo langzamerhand begin ik er steeds meer te herkennen, maar dit beest kon ik echt niet thuis brengen.
Even een paar foto’s gemaakt om makkelijker te kunnen determineren. Het was nog een aardige zoektocht omdat ik in de hoek van de meikevers begon.
Het is een 2 cm grote kever, stinkt en tsjirpt, en het is…..een doodgraver!
Oranje druifjes ;-)
Wie wat te lang naar één kleur kijkt, krijgt op den duur van zelf de complementaire kleur te zien. Vandaar dat deze oranje druifjes er paarsblauw uit zien 
De uitgebloeide bolletjes die ik vorig jaar van verschillende mensen kreeg en weer op het nieuwe erf in de grond zette staan schitterend te bloeien en worden druk bezocht door de bijen.
Inmiddels heb ik nog eens een grote hoeveelheid ontvangen en ook die ga ik een mooi plekje geven.
Ik hoop echter wel dat deze bolletjes niet zijn behandeld met neonicotinoiden
want dat zou betekenen dat ik de bijen juist om zeep breng ipv help…. 
Bijendrukte
Het was gisteren ook voor de bijen eindelijk weer eens een prachtige dag.
De twee bijenvolken op ons erf hebben de lange winter gelukkig overleeft en waren gisteren vol op aan het vliegen.
Het was een komen en gaan van bijen, sommigen met wel hele grote klonten stuifmeel aan hun lijfje.
slaperig salamandertje
Met dat prachtige voorjaarsweer van de afgelopen dagen beginnen ook meteen de vingers te kriebelen voor het tuinwerk. (ze kriebelen nu nog…..van de brandneteltjessssss) Tijdens het verwijderen van de wat ongewenste kruiden kom ik één van de paddenburchten tegen die ik vorig jaar van wat restbeton heb gemaakt. Even optillen om te kijken of er wat onder zit…
Geen padjes maar wel een slaperig salamandertje.
grote bijenschoonmaak
Gisteren was het zulk mooi weer dat de bijen weer actief werden, ik ben er zelfs al een paar tegen gekomen op het erf.
Ik had nog niet bij de kasten gekeken en ging er later op de dag pas heen.
Een beetje te laat want de zon was al aan het ondergaan. Bij één van de kasten hadden de bijen een grote schoonmaak/opruiming gehouden, er lagen allemaal dode bijtjes voor!
En terwijl ik daar stond werd er nog een dode bij naar buiten gebracht….
Zo, opgeruimd staat netjes!
Gouden draadjes
Aan het eind van de dag, als de zon laag staat, kun je een deken van spinrag over de weilanden zien. Een prachtig voorbeeld hiervan is te zien bij Hendrika. Ons land is veel minder egaal, waardoor het ‘deken effect’ op een foto minder goed uitkomt.
Maar de gouden draadjes zijn er niet minder om.
Door kleine stukjes uit een veel groter geheel te nemen ziet het er heel anders uit, maar wellicht kun je uit deze plaatjes opmaken dat dit soort momenten voor mij goud waard zijn.
ogen op steeltjes
Deze slak kijkt zijn ogen uit,
of hij geloofd zijn ogen niet.
In ieder geval heeft hij ogen op steeltjes!
Huisjes
Over het algemeen heb je tijdens het fotograferen van dieren weinig tijd om van alles aan de instellingen van je camera te veranderen. Om mijn nieuwe toestel wat beter te leren kennen bedacht ik mij dat een slak mij die mogelijkheden wel zou kunnen geven. Maar zelf een slak is nog best snel en kan beweging op de foto veroorzaken!
Behalve dan natuurlijk als hij in zijn huisje verborgen blijft zitten. Foto’s van de slak zelf laten nog even op zich wachten…’t blijft een slak niet waar
bijen in de pompoen
Daar helemaal onderin die mooie bloem van de pompoen zit iets wat bijen blijkbaar heel erg lekker vinden.
En dat is mooi want door dat bijen bezoek worden mijn pompoenen van betere kwaliteit 
de bijen zijn weer terug
Toen de oude boerderij werd afgebroken moesten de bijen ook verhuizen. Het verplaatsen van zo’n bijenvolk gaat niet zo gemakkelijk als het maar 500 meter is.
Beter is het om ze even veel verder weg te brengen. Dat is gebeurt en vorige week zijn ze weer terug gekomen bij de nieuwe boerderij.
En dat merkte ik meteen. In het bloemenhoekje in de groentetuin wemelt het opeens van de bijen. Vooral op deze plant waarvan ik niet weet wat het is, de blaadjes lijken op klaver, de bloemen ruiken zoet en de plant wordt heel hoog.
Iemand enig idee?
PS; ‘t is gewoon de witte honingklaver, met dank aan Hanny!
Mosselvoetje
Je ziet ze zelden uit hun schulpje komen, de grote zoetwatermossels die hier in de sloten wonen. Hier steekt hij zijn ‘voet’ buitenboord om een stukje te gaan lopen
Dit is de Schildersmossel
“De schildersmossel is een algemene zoetwatermossel die vooral in stilstaand, maar ook in stromend water voorkomt. Hij kan tot 15 jaar oud worden en een lengte van 11 centimeter bereiken. De schildersmossel heeft zijn naam gekregen omdat schilders vroeger de schelpen gebruikten om hun verf in te bewaren. De twee schelpen van de schildersmossel passen precies op elkaar, waardoor ze een mooi afgesloten doosje vormen.” (Bron; Natuurinformatie)
Zonnehoedjes
De zelfgekweekte zonnehoedjes hebben wel wat te lijden gehad van de harde wind en vele regen maar zijn wel erg in trek bij de hommels.
Met een zonnetje er op zijn het prachtige bolhoedjes.
k(n)ikkerogen
Al enige tijd hangt er aan één van onze landhekken een spandoek. Nou ben ik niet zo heel erg van de kijkmijnoutocheensgoedbeziguithangdingen, maar het schijnt er bij te horen.
Het past prima in ons straatje om ook de sloten tussen ons weilanden op een natuurlijke manier te verzorgen. Er zit dan ook volop leven in. Het verzorgen houdt in dat er af en toe gebaggerd wordt, waarbij de bagger over het land wordt gebracht ipv op de slootkant gelegd. De slootkanten worden niet bemest waardoor een natuurlijke verschraling ontstaat, daardoor krijgen waardevolle bloemen en planten meer kans . Om de planten de kans te geven uit te zaaien wordt later of helemaal niet gemaaid. (Uiteraard moeten planten als distel en ridderzuring wel worden gemaaid anders krijgen zij de overhand.) Wie meer over dit project of samenwerking tussen boeren en de natuurvereniging wil weten klikt HIER.
Heerlijk is het om aan de slootkant te zitten en door het heldere water van allerlei beestjes voorbij te zien komen. Kikkers zie je zelden voorbij komen, die houden je goed in de gaten met hun ronde k(n)ikkerogen. Maar ze zitten er wel, in veel soorten en vooral maten.
Deze joekel zag ik al een tijdje zitten, heeft daar zo zijn vaste plekje lijkt het wel. Ik neem aan dat dit de ‘grote groene kikker’ is
visje = kikkertje
…en toen was het visje opeens een kikkertje. Een piepklein kikkertje van ongeveer een halve cm. Het klimt tegen het glas omhoog en wil uit de bak.
Tijd om hem terug te zetten in de sloot.
de dans der kikkervissen
Door alle drukte heb ik zeker de ‘drilfase’ gemist, want een aantal dagen terug zag ik al kikkervisjes zwemmen.
Altijd leuk om te volgen , de groei van kikkervisjes. Gisteren heb ik geprobeerd de beweging van de kikkervisjes vast te leggen. (het kikkervisje heb ik laten zwemmen in een wit bord)
Door een iets langere sluitertijd en een simpele kleurbewerking naderhand krijg je een sluierachtig effect; de dans der kikkervisjes…
op de koolzaad
Zoals op veel kale bouwgrond, komt ook hier op veel plekjes de koolzaad de grond uit spurten.
Op beschutte plekjes staat ze al in bloei.
En met een beetje zon vind je er ook meteen een heleboel insecten op de zoet geurende bloemen.
Vloeibaar goud
Alweer een tijdje terug vertelde ik op mijn vorige blog (helaas nog steeds niks van terug te vinden…) dat we een bijenvolk op ons erf hadden geplaatst.
Mijn schoonzus draagt de zorg over deze bijen en van de week kregen we zowaar ons eerste pot honing!
Heerlijke lichte frisse honing met een klein vleugje munt smaak. Dat is niet zo verwonderlijk want de slootkanten staan hier vol met geurige watermunt.
Ik vind het helemaal geweldig, honing van eigen land en ik wil de bijen dan ook graag een mooie plek geven op onze nieuwe boerderij. Wonen in het land van melk en honing, das toch goud waard!
Momenteel zijn de bijen druk met het bezoeken van de Borage in de groente tuin,
een mooie gelegenheid om wat actie plaatjes te schieten.
restaurant Hemelsleutel
Met dit regenachtige weer schotel ik graag wat foto’s voor van de afgelopen dagen gemaakt op het terras van restaurant Hemelsleutel.
Het terras werd druk bezocht door vele verschillende gasten van zeer uiteenlopende pluimage.
Om privacy redenen noem ik hier niet hun exacte namen…
