kleine oortjes
Tijdens het koeien halen zie ik een jong haasje platgedrukt in het gras zitten.
Het wacht met bange ogen af wat er gaat gebeuren.
Maar er gebeurt niks. En dus vervolgt het even later zijn weg weer tussen de koeien.
Je kunt hier goed zien dat zijn oortjes nog een heel stuk moeten groeien 
Bosspitsmuis
Tegenwoordig brengt niet alleen Roosje maar ook Loesje kadootjes voor mij mee. Dit keer een mooie tweekleurige spitsmuis. Waarschijnlijk is het een bosspitsmuis. 
Hoewel er hier geen echt bos in de buurt is schijnen ze hier veel voor te komen. Ze leven net als tuin en veldspitsmuizen voornamelijk onder bladafval en in holletjes in de grond. Opmerkelijk aan deze spitsmuissoort zijn z’n oranjerode tandjes….maar die wilde ie niet laten zien
klein beetje….
Heel vaak heb ik al geprobeerd een vleermuis te fotograferen. Ik heb ze hier nog nooit in rust gezien, omdat ze zich altijd goed verstoppen.
Een heel klein beetje jaloers was ik dus wel toen ik deze foto tussen de schoolreis foto’s van mijn dochter zag. Gemaakt in een park in Rome.
kranige muis
Aan het einde van de dag kom ik thuis en hoor hevig gepiep in de tuin.
Tot mijn verbazing zie ik 3 poezen om een gillende muis heen zitten! Het is een spitsmuis, een kranig beestje.
Elke keer als het aan wordt geraakt laat het zich op de rug vallen en schreeuwt moord en brand. Loesje wordt in haar pootje gebeten en rent met muis aan haar pootje door de tuin, dan wordt Dikdik op zijn beurt in zijn neus gebeten…..
Joost is wijzer die laat de muis met rust, spitsmuizen zijn toch niet lekker.
Sterker nog, spitsmuizen zijn giftig. Daarom pak ik uiteindelijk het muisje op en zet het ergens uit het zicht van Dikdik onder een bloempot in de tuin.
Want Dikdik eet alles…..
Haasje over
Al jaren staat het op mijn verlanglijstje om nog eens te mogen fotograferen; een zwemmende haas… Ik zie ze regelmatig in hun vlucht te water springen maar ben altijd te laat of te ver weg met mijn camera. Nu ook weer, te ver weg om goeie scherpe foto’s te maken ( moet met de hand scherp stellen want autofocus is stuk…)
Maar het water is breed genoeg om mij tenminste de tijd te gunnen het te proberen.
Voorzichtig laat hij zich in het water zakken, en aan de overkant komt hij er met veel gespetter weer uit.
blinde Bibi
Ergens in februari 2008 kreeg ons konijntje Dooby een nestje met 4 kleintjes.
Eén van die konijntjes was blind aan één oogje en mocht daarom bij ons blijven. 
Sinds deze zomer lopen onze, nog 3 overgebleven, konijntjes los op het erf omdat de ren in de achtertuin moet worden gesloopt. Voor dat de gebouwen worden gesloopt wil ik ze wel vangen en moeten ze echt weer een tijdje in een hok bivakkeren. 
Voor één van hen is het vandaag al zo ver. De aan één oog blinde Bibi heeft haar goeie oogje ontstoken en ziet volgens mij erg weinig….
Ze zit zolang even in een klein hokje in de zon op de vensterbank.
(foto’s zijn allemaal uit ’08)
Plunk en Loesje
In het begin dachten we dat Plunk de cavia zich misschien eenzaam zou voelen als enigste cavia hier in huis, maar inmiddels is hij aardig gewend en vind hij de poesjes reuze interessant.
Met Loesje kan hij het zelfs erg goed vinden.
Hij loopt naar haar toe op de bank en als ze dan even weg is gaat hij haar lopen zoeken.
Loesje is nieuwsgierig en lief, maar we laten ze niet alleen hoor want Loesje is en blijft een jager, om nog maar te zwijgen van de altijd-op-zoek-naar-eten Dikdik….
zoekplaatje
Tussen de polletjes oud gras verstopt is het net een zoekplaatje….
punkie Pipo
Dit is ons nieuwste huisgenootje; cavia Pipo. Mijn dochter kreeg hem van haar vrienden als verjaardagscadeautje.
Het zijn leuke beestjes, we hebben ze wel vaker in huis gehad. Maar ik vind het eigenlijk een beetje sneu zo in zijn eentje……De poesjes vinden hem wel heel erg interessant en zitten graag bij de kooi, maar ik vertrouw ze voor geen meter al is punkie Pipo niet heel bang voor ze…
lekker vers!
Dierendag of niet, het lekkerste voedsel voor een kat is toch echt verse muis!
Als moederpoes van twee opgroeiende banjers sleep je heel wat muis aan. Maar het moet gezegd worden; het getuigd wel van respect als je je voedsel eerst nog even een kopje geeft!
En het daarna ook nog weggeeft…
om vervolgens toe te kijken hoe er met het beestje wordt gesmeten, gespeeld en uiteindelijk wordt opgegeten.
…creep…
Deze creep kwam ik gisteren tegen…
Maar het bleek een klein rugstreeppadje met één rood oogje, wel een gek gezicht hoor.
Recente reacties